Een maand voordat ‘de kleine’ 18 is zegt meneer pastoor tegen zijn koster:
“Zeg tegen Marietje dat dit de laatste betaling is en let dan vooral op haar gezicht.”
“Hoezo op haar gezicht letten?” vraagt de koster.
“Nou, dan kan je zien of ze blij of verdrietig is.”

Eenmaal aangekomen bij Marietje doet de koster zijn verhaal en blijft Marietje aanstaren.
“Waarom kijk jij zo naar mijn gezicht?” vraagt Marietje.
“Dat moet van meneer pastoor, zodat ik kan zien of u gelukkig of verdrietig bent.”
“Wel,” zegt ze, “vertel meneer pastoor dat ik na 2 maanden abortus heb gepleegd maar toch erg blij was met het geld en let jij dan maar eens op het gezicht van meneer pastoor.”

De man ging op stap met de eerste dochter. De volgende dag vroeg de boer wat hij van zijn eerste dochter vond.
“Nou,” zei de man, “ze heeft slechts een heeeeeeel klein beetje, niet dat je het kunt zien hoor, …. maar ze heeft kromme tenen.”
De boer knikte en stelde voor dat de man met één van de andere dochters uit moest gaan. Aldus vertrok de man met de tweede dochter.

De volgende dag vroeg de boer weer wat hij van zijn dochter vond.
“Nou,” antwoordde de man, “ze is slechts een heeeeel klein beetje, niet dat je het kunt zien hoor, … maar ze is een beetje scheel.”
De boer knikte en stelde de man voor om dan maar met de derde dochter uit te gaan om te zien of deze de ware zou kunnen zijn. En zo gebeurde het.

De volgende ochtend haastte de man zich naar de boer en vertelde enthousiast: “Zij is perfect, helemaal perfect. Zij is degene met wie ik wil trouwen!!!”
En dat gebeurde nog diezelfde dag. Maanden later werd de baby geboren.
Toen de man op de kraamafdeling kwam schrok hij zich een ongeluk: de baby was het lelijkste, meest zorgwekkende zielige persoontje dat je je kunt voor stellen. Hij haastte zich naar zijn schoonvader en vroeg hem hoe het heeft kunnen gebeuren dat, gezien de schoonheid van zijn ouders, het kind zo verschrikkelijk lelijk was.
“Nou,” legde de boer uit, “ze was slechts een heeeeeeel klein beetje, niet dat je het kon zien hoor, …. zwanger toen je haar ontmoette.”

Hij schrijft iets op een papiertje en het paar vertrekt terug naar huis. Ze gaan direct naar een apotheker en zeggen: “Wij hebben tritheoterol nodig.” De apotheek zegt: “Dat bestaat niet, mag ik het papiertje eens zien?”
De apotheker begint te lachen en zegt: “Er staat, try the other hole…”

Maar de buik van de vrouw wordt alleen maar dikker en ze gaat weer naar de dokter. “Nee mevrouw, u bent niet zwanger”, zegt de dokter, “het is echt alleen maar lucht, alleen maar lucht.”

Gerustgesteld gaat de vrouw naar huis, maar de kwaal gaat niet over haar buik wordt steeds dikker. Ook bij het derde bezoek aan de dokter krijgt zij te horen: “Mevrouwtje, het is alleen maar lucht, alleen maar lucht.” Hierna krijgt de dokter de vrouw niet meer op bezoek.

Als de dokter enkele maanden later door een drukke winkelstraat loopt, ziet hij ineens de vrouw achter een kinderwagen lopen. Hij loopt naar de vrouw toe, kijkt in de kinderwagen en ziet een tweeling liggen. Dan vraagt de dokter aan de vrouw: “Wat is dat nou?” “O gewoon”, zegt de vrouw, “twee scheten met een pet op.”

Dokter : “Wel, laat me u een waar gebeurd verhaal vertellen. Een patiënt van mij gaat ieder jaar op berenjacht. Hij is echter niet meer de jongste en in zijn verstrooidheid vertrekt hij met zijn paraplu in plaats van met zijn jachtgeweer. Op een gegeven moment staat hij oog in oog met een beer, hij richt zijn paraplu en probeert te schieten. Weet je wat er toen gebeurde ?”

Opa: “Nee, vertel !”
Dokter: “De beer viel dood voor zijn neus neer.”
Opa: “Dat kan niet ! Iemand anders moet geschoten hebben !”
Dokter: “Wel, om nu op uw geval terug te komen……. .”

Zij ging zitten, wat bij de soldaat een glimlach opwekte.
De jonge vrouw voelde dat hij om haar lachte en ging ergens
anders zitten, waarop ze de soldaat weer hoorde lachen.

Zij verwisselde een tweede, derde en zelfs een vierde maal en steeds begon de soldaat harder te lachen.
De jonge vrouw was zwaar beledigd en liet de soldaat arresteren.
Toen de zaak voor de rechter kwam, vroeg hij de soldaat zijn
eigenaardig gedrag te verklaren.

De soldaat zei: ‘Edelachtbare, toen de jonge vrouw in de bus stapte,zag ik in wat voor positie zij verkeerde.
Ze ging zitten onder de reclame: ‘Verwijder iedere verdikking.’

Ik moest lachen en de vrouw verwisselde van plaats maar ging nu zitten onder de bioscoopreclame: ‘Binnenkort verwacht.’ Ik moest weer lachen en de vrouw verwisselde weer van plaats.
Nu onder een reclame van UNOX die als tekst had:
‘Ik weet een worstje te waarderen.’

Toen kon ik niet meer, maar het werd nog erger,
zij wisselde voor de laatste maal van plaats en kwam toen onder de reclame
van DUNLOP autobanden te zitten.

Hierop stond: ‘DUNLOP’s rubberartikelen hadden dit ongeluk kunnen voorkomen.
De soldaat werd vrijgesproken.

Buikbanden voor zwangere vrouwen.