“We zullen eens zien,” zegt de arts en loopt naar de kaart met de kleine en grote letters.
De arts wijst op kleine letters:
“Kun je dit lezen?”
“Nee, sorry,” zegt de jongen.
De arts wijst op grotere letters:
“Kun je dit dan lezen?”
“Nee, sorry,” zegt de jongen.

De arts wijst op de allergrootste letters:
“Kun je dit dan lezen?”
“Absoluut niet,” zegt de jongen.
“Dat is inderdaad niet zo best,” zegt de dokter, “maar ik heb nog een tweede test.”

Nu laat de dokter een spiernaakte meid voor het bord gaan staan.
“Zie je wat?” zegt de dokter.
“Niets,” zegt de jongen.
“Nou,” zegt de dokter, “misschien werken je koplampen niet, je richtingaanwijzer doet het wel.”

Even later op een bosweggetje moet die soldaat toch wel erg nodig pissen, dus vraagt hij beleefd aan de dame: “Jongedame, zou je hier alsjeblieft even aan de kant willen gaan staan, ik heb dringend behoefte aan een sanitaire stop.” Zo gezegd, zo gedaan. De soldaat stapt uit en loopt richting de bomen, gaat met zijn rug naar de vrouw staan, maakt wat gebaren waarvan de vrouw alleen maar kan afleiden dat hij zijn gulp opent, en vervolgens gaat de soldaat liggen… Ze kijkt haar ogen uit.. de soldaat ligt met 1 hand om zijn hoofd te ondersteunen op zijn zij, met de andere hand om zijn klavots… te pissen.

Het schaamrood loopt haar op de kaken, ze weet dat het niet netjes is om te gluren, maar dit is wel HEEL vreemd. De soldaat schudt zijn klavots af, frommelt hem terug in de broek, staat op en draait zich om. Snel kijkt de vrouw recht vooruit. De soldaat gaat zitten in de auto en ze vervolgen hun weg.

Na enige tijd zwijgen wordt ze toch TE nieuwsgierig. “Uhm… M-m-m-meneer de Soldaat? Mag ik wat vragen?” -”Tuurlijk, juffrouw, noem me trouwens maar Jack”
“Jack… waarom moest jij net trouwens liggend….. urineren?”
-”Nou, miss…” “Daisy” -”Nou Daisy, je weet dat ik in Vietnam gevochten heb.
Ik ben 6 maanden geleden geraakt door een granaatscherf.” “Oh! Wat erg!” onderbreekt ze hem.

En nu begint ze te raden: “Krijg je slappe benen als je te lang staat? Heb je een zenuwaandoening waardoor je geen kracht meer kan zetten op je blaas?” Ze probeert van alles, maar overal zegt hij kortaf “Nee” op. Na 10x raden geeft ze het dan toch maar op. “Wat is er dan in hemelsnaam gebeurd??” vraagt ze wanhopig. -”Nou, ik ben in mijn rug geraakt, niet ernstig, maar sinds die tijd mag ik van de dokter niet meer zwaar tillen.”

Zij ging zitten, wat bij de soldaat een glimlach opwekte.
De jonge vrouw voelde dat hij om haar lachte en ging ergens
anders zitten, waarop ze de soldaat weer hoorde lachen.

Zij verwisselde een tweede, derde en zelfs een vierde maal en steeds begon de soldaat harder te lachen.
De jonge vrouw was zwaar beledigd en liet de soldaat arresteren.
Toen de zaak voor de rechter kwam, vroeg hij de soldaat zijn
eigenaardig gedrag te verklaren.

De soldaat zei: ‘Edelachtbare, toen de jonge vrouw in de bus stapte,zag ik in wat voor positie zij verkeerde.
Ze ging zitten onder de reclame: ‘Verwijder iedere verdikking.’

Ik moest lachen en de vrouw verwisselde van plaats maar ging nu zitten onder de bioscoopreclame: ‘Binnenkort verwacht.’ Ik moest weer lachen en de vrouw verwisselde weer van plaats.
Nu onder een reclame van UNOX die als tekst had:
‘Ik weet een worstje te waarderen.’

Toen kon ik niet meer, maar het werd nog erger,
zij wisselde voor de laatste maal van plaats en kwam toen onder de reclame
van DUNLOP autobanden te zitten.

Hierop stond: ‘DUNLOP’s rubberartikelen hadden dit ongeluk kunnen voorkomen.
De soldaat werd vrijgesproken.

Buikbanden voor zwangere vrouwen.