De Beste MoppenDe plek om je lachspieren te trainen

Een Nederlander en een Duitser zijn aan het jagen in een groot bos. Ze zien allebei een haas en schieten direct. Als ze bij de haas zijn zegt die Duitser: “Das ist mein haas, habe ich geschossen.”
“Nou nee, ik dacht het van niet” zegt de Nederlander, “Jij hebt ‘m in zijn poot geraakt, en dat schot door zijn kop is van mij”.
“Nein!” zegt die Duitser.
“Echt wel!” zegt de Nederlander weer.
Ze komen er niet uit op deze manier. Dan zegt de Nederlander:
“Ik stel voor dat we dit als mannen onder elkaar oplossen.”
“Ok,” zegt de Duitser, “einverstanden. Wie dan?”

“Nou, kijk dan doen we zo, we gaan allebei een keer met de benen gespreid staan, en geven om de beurt de ander een enorme schop tegen de kloten, wie het hardst schopt heeft gewonnen en die krijgt de haas.
“Ok”
“Ok, machen wir,”
“Ik begin”, zegt de Hollander. Dus de Duitser gaat wijdbeens staan en krijgt me toch een schop tegen zijn kloten…
Huilend en rollend gaat ‘ie door het gras, na een kwartier staat ‘ie weer op, nog een beetje krom maar het ging wel weer.
“So.” zegt ie “und jetzt ist mein beurt.”
“Nou”, zegt de Hollander, “neem jij die haas maar…”

Een man van 85 ligt beneden in de kamer op z’n bed. Hij is ernstig ziek en heeft niet lang meer te leven. Op een geven moment wordt hij wakker en ruikt een heerlijke geur vanuit de keuken. Zelfgebakken cake! Hij roept een paar keer naar z’n vrouw, maar die hoort hem niet. Uiteindelijk krijgt hij zo’n trek in een plak cake dat hij besluit om toch maar zelf naar de keuken te gaan. Met veel moeite weet hij al kruipend de keuken te bereiken. Met z’n laatste krachten probeert hij een plak cake van het aanrecht te pakken, maar op dat moment krijgt hij een gigantische klap op z’n hoofd… “Afblijven!” zegt z’n vrouw.
“Die is voor NA de begrafenis.”

“Kun jij drie merken bier noemen?”
“Ja hoor; Heineken, Amstel en Grolsch.”
“Goed, kun je dan ook 3 soorten voorbehoedsmiddelen noemen?”
“Ja hoor, de pil, het condoom en het spiraaltje.”
“Ook goed, kun je dan ook 3 merken kruiwagens noemen?”
“Eh…”
“Ik hoor het al, je hebt meer verstand van zuipen en wippen dan van werken!”

Loopt een oudere man, driedelig pak, mooie hoed, op straat te huilen. Voorbijganger: “ach, meneer toch, wat is er, kan ik misschien helpen?” Man: “ach jong, het is verschrikkelijk, ik ben 91 en pas getrouwd met een verschrikkelijk mooie blondine van 22.” Voorbijganger: “nou, dat is toch fantàstisch, wat is het probleem dan?” Man: “ik weet de weg naar huis niet meer!”

Op de speelplaats wordt opgeschept.
Marietje: ‘Wij zijn met drie kinderen thuis en ieder heeft zijn eigen bed…’
Jean-Paul:’Wij zijn met vier kinderen en elk heeft zijn eigen kamer…’
Stanley:’En wij zijn met vijven, en ieder heeft zijn eigen papa!’

Joop irriteerde zijn vrienden voortdurend met zijn eeuwig optimisme. Hoe erg of
afschuwelijk iets ook was, altijd was zijn commentaar: ‘het had erger gekund’.
Om hem van die vervelende gewoonte af te helpen besloten zijn vrienden een situatie
te verzinnen die zo erg, zo vreselijk was dat zelfs Joop er niets positiefs in
zou kunnen ontdekken. Toen Joop de volgende dag binnenkwam, zei een van de
vrienden: “Joop heb je het al gehoord van Tom? Hij kwam gisteravond thuis
en trof zijn vrouw in bed met een andere man. Hij schoot ze allebei dood en
sloeg toen de hand aan zichzelf.” “Verschrikkelijk,” zei Joop,
“maar… het had erger gekund.” “Nog erger? Hoe dan?” vroeg
zijn vriend. “Nou,” zei Joop, “als het eergisteravond gebeurd
was, was ik er nu niet meer geweest.

Er zit een man in een restaurant en roept boos de ober: “Ober, ik heb een half uur geleden slakken besteld en ik heb nog niks gekregen.”
Zegt de ober: “Nou meneer, ze kunnen nooit erg ver weg zijn…

Er zit een man in een restaurant en roept boos de ober: “Ober, ik heb een half uur geleden slakken besteld en ik heb nog niks gekregen.”
Zegt de ober: “Nou meneer, ze kunnen nooit erg ver weg zijn…

In het nudistenkamp vragen vriendinnen waarom Marietje, die anders zo graag in haar blote holio in de zon zit, nu al weken niet buitenkomt. “Wel,” zegt ze, “jullie weten toch dat ik ga trouwen.” “En dan?” vragen haar vriendinnen. Marietje: “Ik wil graag in het wit trouwen.”

Mijn vrouw belde laatst behoorlijk kwaad naar mijn gsm: “Zeg … waar zit je nu?!?!” Ik antwoordde: “Nou schatje, weet je nog, dat juwelierswinkeltje waar je lang geleden die diamanten halsketting zag, er onmiddellijk verliefd op werd en ik dat graag voor je wou kopen, maar er toen simpelweg het geld nog niet voor had en ik zei: “Schat, ooit gaat dat van jou zijn!” Mijn vrouw een beetje giechelend en lichtjes blozend antwoordde zacht: “Ja, dat weet ik nog lieveling.” Ikke: “Nou, ik zit nu in ‘t café vlak ernaast!”